โลกของชั้น...ชีวิตของชั้น...คือสิ่งที่เป็นตัวของชั้นเอง

 

Photobucket

วันนี้เป็นวันหนึ่งในประวัติศาสตร์ชีวิตแคทเลยนะเนี่ย

กรี๊ดดดดด........

เห็นมั้ย...ว่าไม่มีอะไรที่พยายามแล้วทำไม่ได้!!!!!!

没有什么不可能!! Everything so right!!

555+

----------------------------------------------------

Today's : -

55+ วันนี้ตอนแรกกะว่าจะไม่มาอัพบล็อกซะแล้ว เพราะว่าวันนี้เป็นวันเรียนหนังสือ พรุ่งนี้ก็ต้องไปโรงเรียน แคทเป็นคนที่อัพบล็อกนานมาก....

แต่สุดท้ายก็ต้องมาอัพจนได้.............*0*

ปีนี้แคทเคยวางแผนไว้กับจีจี้ว่าจะทำอะไรให้สามเปาสักอย่างหนึ่งที่เป็นแฮนด์เมดแล้วก็ดูมีคุณค่า

สุดท้ายก็มาลงเอยกันว่าเราน่าจะลองถักผ้าพันคอให้นะ แคทถักให้เจ๊ก่อน แล้วจีจี้จะถักให้หลุน เอาให้มันเหมือนกันไปเลย (55+ แอบเลว...-*-)

โอเค...ถึงตรงนี้หลายๆคนคงว่าออกจะธรรมดาใช่มั้ยคะ...แต่สำหรับแคทนี้เป็นเรื่องใหญ่ของชีวิตเลยล่ะ

ก็คิดดูสิ แคทไม่มีหัวทางด้านนี้เลยซักนิด ตั้งแต่เกิดมาเห็นเชือกก็เครียดแล้ว จนป่านนี้ อายุ 14 แล้วยังมัดเชือกไม่เป็นเลยด้วยซ้ำ งานทางด้านศิลป์หนิอย่ามาพูดกับแคท นอกจากวาดรูป ระบายสี แคทไม่เคยทำอะไรทางนี้แล้วดูดีซักอย่างเลย -*-

อีกอย่าง...แคทเป็นเด็กที่ค่อนข้างบ้าๆรั่วๆแบบว่าเฮ้วมาก - -* แค่นึกภาพตัวเองนั่งถักโครเชต์ก็ฮาแล้ว

ตอนที่ไปเล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนยังบอกเลยว่าถ้าเป็นจีจี้คงจะธรรมดา แต่ถ้าเป็นแคทล่ะก็..คงต้องขยี้สัก 10 รอบว่ามันไม่ได้ฝันไป

เอาล่ะ...ทีนี้มาเข้าเริ่องกันดีกว่า

เมื่อคืน แคทโทรไปคุยกับจีจี้ที่กำลังถักโครเชต์อยู่ สักพักจีจี้ก็เริ่มเล่าๆมา แล้วก็บอกว่าพรุ่งนี้จะเอามาโชว์นะ

แคทก็แบบเออ..ได้ๆ ชั้นอยากเห็นเหมือนกัน อะไรแบบเนี่ย

พอมาเย็นวันนี้ ครั้งแรกที่ถือด้ายและเข็มบอกตามตรง...อะไรฟร่ะเนี่ย

ก็คิดดูสิแบบเชือกๆๆๆ แล้วก็เชือก เห็นแล้วจะตายตรงนั้นเลย แบบว่านี่ ชั้นจะทำจริงๆเหรอ

ฝึกจับก็ปาเข้าไป 10 นาทีกว่าแล้ว ก็เริ่มจากถักโซ่ก่อนอะนะ แคทใช้เวลานานมากกว่าจะถักได้ห่วงหนึ่ง แถมด้ายมันก็แตก แล้วยังหลุดมืออีก

จีจี้ก็ให้กำลังได้ดีมากคะ นั่งหัวเราะแล้วก็บอกว่า "ชั้นว่าแกกลับไปเป็นคุณหนูโบราณคัดจีนจะดีกว่านะ"- -*

แคทก็แบบอะไรว่ะ แบบมองยังไงมันก็ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจจริงๆ อะไรก็ไม่รู้ แต่มันต้องทำได้สิ

สักพักพี่หญิงที่เดินมาเห็น พี่แกก็เลยทำให้ดู แล้วแบบแคทกับจีจี้หนิอ้าปากค้างกันเลยอะ

ถักได้ไวเว่อร์อะ ขนาดจีจี้ที่ถักตุ๊กตาเป็นตัวๆแล้วยังพูดเลยว่าพี่เค้าเทพโคตรอะ

สักพักพี่หญิงก็มาสอนแคทถัก เหอๆ แบบยังไงแคทก็ยังถักไม่ได้สักทีอะ

แคทก็เลยหันไปพูดกับจีจี้ว่า "ชาตินี้ไม่มีทางได้แน่ๆ"

พี่หญิงได้ยินก็พูดขึ้นมาว่า "มันต้องได้สิ"

หลังจากนั้นพี่แกก็เดินไป...แคทก็พยายามอยู่นานมากแต่ยังไงๆมันก็ไม่ยอมได้อะ คิดดูสิจับยังไม่เป็นเลยด้วยซ้ำ

แคทเริ่มถักตอน 4 โมงเย็นอะ ตอน 4 โมงครึ่ง เพิ่งจะได้อยู่ 5 ห่วงก็ต้องกลับบ้านซะแล้ว

.....ทำไมจะทำไม่ได้ละ ต้องทำได้สิ.........

อยู่ดีๆก็ฮึดขึ้นมา ตัดไหมพรมของจีจี้มาเกือบเมตร แล้วก็บอกว่า "พรุ่งนี้ชั้นจะถักมาให้หมดเลย"

สุดท้าย แคทก็นั่งถักๆๆๆๆ

บนรถก็พยายามนานมาก แต่แน่นอนว่ายังไงๆ มันก็ไม่ได้อะ ไม่ได้สักห่วงจริงๆ

ตอนอยู่ที่โรงเรียนก็เพื่อนเริ่มห่วงแรกให้ พอมาเริ่มทำเองเลยทำไม่เป็นเลย

พอกลับมาถึงบ้านตอน 5 โมง แคทก็วิ่งขึ้นไปข้างบนอะ ล้างหน้าล้างตาเล็กน้อย

ในมือถือไหมพรมเส้นหนึ่ง อีกข้างถือเข็มโครเชต์ เอาละวะ

ไม่มีคำว่าทำไม่ได้ในพจนานุกรมของแคท!!!!

แบบตอนแรกมาแบบเดิม ทำไงๆก็ไม่ได้

แล้วอยู่ดีๆก็ทำห่วงแรกได้เฉยเลย ทีนี้เริ่มสู้ละ ได้แล้วห่วงหนึ่ง กรี๊ดด...

ถักไปรื้อไป บางทีห่วงมันก็เล็กไปจนดึงไม่ได้ บางทีก็ใหญ่เว่อร์

แถมดึงแล้วมันไม่ยอมขึ้นมาอีกต่างหาก แคทก็นั่งงงทำไมฟร่ะ - -*

สักพักก็เริ่มจะสังเกตว่ามันมีตะขอเกี่ยวค่ะพี่น้อง .... -*- ตอนแรกแคทไม่ได้หันมันมาเกี่ยวเลย แล้วมันจะขึ้นมาได้ยังกันเล่า!!!!

คราวนี้เริ่มฉลาดล่ะ จาก 15 นาทีแรกที่ได้แค่ไม่ถึงคืบ แปบเดียวมันก็เร็วขึ้นเรื่อยๆ

สุดท้ายก็ถักมาจนถึงปลายเส้นได้ยังไงก็ไม่รู้ เบ็ดเสร็จใช้เวลาไปทั้งหมด 1 ชม.ครึ่ง รวมเวลาตั้งแต่นั่งงงอยู่ที่โรงเรียนจนกระทั่งถึงถักห่วงสุดท้ายในเส้นแรก

นั่งมองๆรู้สึกว่ามันจะไม่เท่ากันสักห่วงเลย แต่ไม่เป็นไร เส้นแรกคะเส้นแรก ภูมิใจมาก

ต่อไปคงต้องฝึกให้มากขึ้น มันจะเท่าๆกัน หุหุ

สุดท้ายนี้ สิ่งที่ได้มาในวันนี้ก็คือ "ไม่มีคำว่าเป็นไปไม่ได้ ถ้าพยายามยังไงก็ต้องเป็นไปได้"

พูดง่ายๆก็คือความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่ไหนน่ะแหละ

// หน้าแรก // *~4th Entry~* : 16/08/2009 >>

เจ้าของบล๊อกนี้เท่านั้นที่อ่านได้
trackback URL
http://cat150795.blog126.fc2.com/tb.php/16-7b86a844
ใช้ trackback กับความคิดเห็นนี้
// หน้าแรก //